تندرستی سبک زندگی

مکانیزم ضد گرسنگی باستانی

مکانیزم ضد گرسنگی باستانی
نوشته شده توسط shiva salimian

چند سال پیش دانشمندان میزان فعالیت متابولیک چندین شرکت کننده  در مسابقه The Biggest Loser، که یک شو تلویزیونی درباره ی رقابت بر سر کاهش وزن بود را بررسی کردند. این تحقیق نشان داد نوعی سازگاری متابولیک رخ داده است که افراد به سرعت وزن خود را از دست می دهند. با اندازه‌گیری میزان متابولیسم استراحت (RMR  ) ,مشخص شد که تا پایان مسابقه ، کاهش سریع وزن باعث کاهش سرعت متابولیسم هر فرد نیز شده است.

اشتراک گذاری

مکانیزم ضد گرسنگی

چند سال پیش دانشمندان میزان فعالیت متابولیک چندین شرکت کننده در مسابقه The Biggest Loser، که یک شو تلویزیونی درباره ی رقابت بر سر کاهش وزن بود را بررسی کردند. این تحقیق نشان داد نوعی سازگاری متابولیک رخ داده است که افراد به سرعت وزن خود را از دست می دهند. با اندازه‌گیری میزان متابولیسم استراحت (RMR ) مشخص شد که تا پایان مسابقه، کاهش سریع وزن باعث کاهش سرعت متابولیسم هر فرد نیز شده است.

یک مطالعه دیگر در سال 2016 شش سال بعد به همان موضوعات نگاه کرد و دریافت که این تغییرات متابولیکی همچنان ادامه دارد. علارغم اینکه افراد در سالهای بعد از مسابقه وزن های مختلفی را به دست آوردند، اما روند کاهشی در RMR   که در سالهای قبل شناسایی شده بود، باقی مانده است.

این نتیجه غیر منتظره بود. فرض بر این بود که RMR  می تواند به صورت پویاتر نوسانات وزنی را منعکس کند، به طوری که افراد در طی سال ها دوباره اضافه وزن پیدا می کنند که متابولیسم آنها بازتاب دهنده این تغییرات می باشد. اما این مورد مطلب مورد نظر ما نبود و شش سال بعد، شرکت کنندگان  RMR، را با همان میانگین بازیابی در پایان مسابقه در سالهای قبل، علیرغم بازیابی مجدد وزن، به نمایش گذاشتند.

بعداً، انجمن قلب آمریکا به بودجه یك مطالعه جدید کمک كرد تا دقیقاً آنچه را كه در پی انجام مداخلات كاهش وزن موثر در ایجاد این تغییرات متابولیك در بدن انسان بود، کشف كند. و متوجه بشود، چه چیزی باعث ایجاد این “ترمز متابولیک” شد و چرا سالها بعد اینقدر پابرجا ماند؟

تمرکز این مطالعه جدید بر روی پروتئینی است که چند دهه پیش با نام RAGE یا گیرنده محصولات نهایی glycation پیشرفته کشف شده است. RAGE روی سطح سلولهای چربی قرار دارد و در پاسخ به چندین محرک استرس فعال شده، بدن را از تبدیل سلول های چربی به انرژی باز می دارد.

چندین آزمایش موش نشان داد که حیوانات با فعالیت RAGE  طبیعی توانستند  75 درصد وزن بیشتری  با مسدود کردن مسیر RAGE خود کسب کردند. این به رغم همان سطح فعالیت بدنی و مصرف کالری بود. از بین بردن RAGE از بافتهای چربی و سپس پیوند آن بافت در موشهای سالم منجر به اثرات مثبتی مشابه شده و باعث کاهش توانایی حیوان در اضافه کردن وزن حتی در هنگام تغذیه با رژیم غذایی پرچرب شد.

همه اینها نشان می دهد که RAGE  به نوعی وظیفه تعدیل فعالیت متابولیک بدن را بر عهده دارد. اما چه چیزی RAGE را در وهله اول فعال می کند؟

تحقیقات قبلی نشان می دهد که تعدادی مولکول مختلف، RAGE را فعال می کنند، و در هنگام استرس بدن از نظر متابولیکی فعال تر است. این بدان معنی است که به نظر می رسد RAGE به عنوان مکانیسم محافظتی برای جلوگیری از سوزاندن چربی بدن در هنگام گرسنگی، آسیب دیدگی یا قرار گرفتن در معرض محیط های سخت، تکامل یافته است. محققان فرض می كنند كه RAGE در مواقع پرخوری نیز فعال می شود تا به بدن علامت دهد كه این کالری اضافی باید ذخیره شود و به عنوان انرژی سوزانده نشود.

“ما مکانیسم ضد گرسنگی را کشف کردیم که در موارد فراوانی به لعنت تبدیل شده است زیرا استرس سلولی را که توسط پرخوری ایجاد می شود شبیه استرس ناشی از گرسنگی می داند – و ترمزهایی را برای سوزاندن چربی قرار می دهد.”

نویسنده اصلی Ann Marie Schmidt

در حالی که این مطالعه جدید، نشانگر چگونگی افزایش وزن با مسدود کردن RAGE، اما تنها در موشها نشان داده شده، و مطالعه  قبلی به طور موثری RAGE را در بافت انسانی فعال نشان داده است. چگونگی ترجمه این به نوعی برای درمان چاقی انسان هنوز مشخص نیست.

جالب اینجاست که تعدادی از مهارکننده های RAGE  ایجاد شده اند اما تاکنون فقط یک مورد از این آزمایشات بر روی انسان انجام شده. Azeliragon، یک مهارکننده RAGE، به عنوان یک داروی جدید برای درمان بیماری آلزایمر تولید شد. انواع مختلفی از سلولهای مغزی به عنوان  RAGE  شناخته شده اند، و تحقیقات نشان داده است که RAGE بطور قابل توجهی در مغز بیماران آلزایمر تنظیم شده است، بنابراین فرضیه این بود که مسدود کردن فعالیت RAGE  می تواند باعث کاهش سرعت رشد عصبی مرتبط با این بیماری شود. متأسفانه این دارو نتوانسته است نكات انتهایی كارآیی در فاز 3 آزمایشات انسانی را به دست آورد و تحقیقات سال گذشته قطع شد.

هیچ گونه مفهومی در مورد اینکه Azeliragon  می تواند برای سایر کاربردها سازگار باشد وجود ندارد، اما در عوض، تحقیقات قبلی نشان می دهد که حداقل می توان از مهارکننده های RAGE هدفمند در بدن انسان استفاده کرد که با اطمینان انجام شوند. Schmidt می گوید کاربردهای وسیع تری برای مهار کننده های RAGE نتایج قابل قبولی دارد زیرا پروتئین در تعدادی از نقاط بدن انسان یافت می شود و در زمان استرس متابولیک فعال می شود.

از آنجا که RAGE از سیستم ایمنی خارج شده است، مسدود کردن آن ممکن است باعث کاهش علائم التهابی شود که به دیابت در مقاومت به انسولین کمک می کند.” علاوه بر این، چنین درمانی ممکن است التهاب در کل سیستم را کاهش دهد که مرتبط با خطر atherosclerosis (تصلب شریان)، سرطان و بیماری آلزایمر است.

Ann Marie Schmidt

RAGE   تنها سازگاری تکاملی نیست که شاید مناسب با سبک های زندگی مدرن بشر نباشد. مطالعه اخیر یک نوع ژنی را کشف کرد که به ما کمک میکند گلوکز را از خون خود پاک کنیم، زیرا کشاورزی در حدود 10،000 سال پیش گسترش یافت تا بتواند حجم بیشتری از کربوهیدرات ها را در رژیم غذایی ما ارائه دهد. متأسفانه، این نوع خاص فقط در حدود 50 درصد از افراد یافت می شود، و افراد با واریته قدیمی تر در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به دیابت نوع 2 قرار دارند.

طی چند نسل اخیر، بشر به طرز چشمگیری جامعه ای را شکل داده  که امکان دسترسی سریع به حجم باورنکردنی مواد غذایی را فراهم می کند. و نه تنها این، بلکه ما اشکال فرآوری شده غذا را هم تولید می کنیم که قندها، نمک ها و چربی ها را تقویت می کنند. تکامل یک روند آهسته است و بدن ما هنوز هم برای مقابله با محیط های چالش برانگیز و منابع غذایی متناقض ساخته شده است.

این که چقدر سریع می توان این تحقیقات جدید را به درمان چاقی انسان ترجمه کرد ناشناخته است اما کارهای Schmidt بینش فوق العاده جذابی را در مورد چگونگی تکامل بدن ارائه می دهد، و اینکه چگونه متابولیسم ما اساساً در مقابله با دنیای مدرن و با کالری های نامحدود همیشه در دسترس است.

مترجم: ساناز سلیمیان دستجردی

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

shiva salimian