علوم پایه محیط زیست

DNA هیولا در منطقه ی لاخ نس

DNA هیولا در منطقه ی لاخ نس
نوشته شده توسط shiva salimian

سال گذشته، در مورد دانشمندی شنیدیم که برای جستجوی DNA هیولایی به سمت دریاچه ی لاخ نس رفت. او تحقیقاتی را در آن منطقه انجام داد و اکنون نتایج مطالعه ی او در دسترس می باشد. او معتقد است، این موجود به اصطلاح هیولا، ممکن است نوعی مارماهی غول پیکر باشد.

اشتراک گذاری

سال گذشته، در مورد دانشمندی شنیدیم که برای جستجوی DNA هیولایی به سمت دریاچه ی لاخ نس رفت. او تحقیقاتی را در آن منطقه انجام داد و اکنون نتایج مطالعه ی او در دسترس می باشد. او معتقد است، این موجود به اصطلاح هیولا، ممکن است نوعی مارماهی غول پیکر باشد.
این پروژه به سرپرستی پروفسور نیل گمل، از دانشگاه اوتاگو در نیوزیلند انجام گرفت. او با همکاری تیم تحقیقاتی شکارچیان منطقه ی لاخ نس مشغول استخراج صدها نمونه از آب های نزدیک در آن منطقه یعنی لوچز گری، اوریچ و مرار شد و از آن نمونه ها به عنوان شاخص کنترل استفاده کرد.
سپس تمام این نمونه‌ها را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد تا ببیند که DNA محیطی (eDNA) شامل چه مواردی است. eDNA به طور مداوم راه خود را به عنوان آب موجود در بدن موجودات، پیدا می کند و سپس بعد از گذشتن از بدن موجود از آن خارج می شود و در این حالت است که می تواند موارد مربوط به ژنتیک را نشان دهد.

بنابراین، با دیدن نوع eDNA موجود در آب، دانشمندان می توانند تشخیص دهند که چه گونه هایی وجود دارد. از جمله موارد دیگر که با تجزیه و تحلیل DNA محیطی بدست می آید این است که، برای ردیابی ماهی های مهاجر، جستجوی کوسه های بزرگ سفید و دریافت هشدارهای مربوط به قارچ قورباغه، مورد استفاده قرار می گیرد.
البته، با توجه به اینکه هیچ DNA هیولای تأیید شده ای در دست نیست، گمل نتوانست اعلام کند که هر یک از eDNA که وی پیدا کرده است، از جانوران زنده است. در عوض، او به دنبال DNA حیوانات شناخته شده ای بود که زمان هایی آن ها را به اسم هیولا می شناختند، که در این مورد هیچ DNA ضبط شده ای وجود نداشت.

اول از همه، متأسفیم، اما یافته های وی به شدت نشان می دهد که این هیولا، یک خزنده ی ماقبل تاریخ که هنوز زنده مانده است، نیست. وی می گوید: “متأسفانه، ما نمی توانیم هیچ مدرکی از موجودی که از زمان های گذشته وجود داشته و اثرات آن در eDNA وجود دارد، پیدا کنیم.” “بنابراین، ما فکر نمی کنیم که ایده ی موجود ما قبل تاریخ، براساس داده هایی که در اختیار داریم، ادامه یابد.”
علاوه بر این، هیچ eDNA وجود ندارد که نشان دهند، وجود گربه ماهی یا ماهی خاویاری غول پیکر یا کوسه های گرینلند همان هیولا باشند، که همه به عنوان کاندیداهای هیولا مطرح شده اند. گفته می شود، این امکان وجود دارد که DNA آن ها در فرآیند نمونه گیری از دست رفته باشد، یا اینکه فقط در زمان های مشخصی از سال، زمان مهاجرت این حیوانات در داخل و خارج از دریاچه باشد.
با این حال، چیزهای زیادی وجود دارد. eDNA مارماهی یا مارماهی های غول پیکر را به عنوان هیولا پیشنهاد داده است.
گمل می گوید: “داده های ما اندازه آن ها را نشان نمی دهد، اما تعداد کمی از شواهد بیانگر این است که مار ماهی، ممکن است همان هیولا باشد.” ما برای تأیید این تئوری باید بیشتر تحقیق کنیم. ”
طبق گفته های این مطالعه، eDNA بدست آمده از 11 گونه ی ماهی ها، سه گونه ی دوزیستان، 22 گونه ی پرندگان و 19 پستاندار را نشان می دهد که همه ی این ها از لحاظ علمی شناخته شده اند.

مترجم: ساناز سلیمیان دستجردی

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

shiva salimian