ایده های خوب تکنولوژی سبک زندگی

خنک شدن شبکیه مصنوعی

نوشته شده توسط تارا صفری

شبکیه های مصنوعی توانسته اند به افرادی با انواع خاصی از نابینایی کمک کنند ، اما مشکلات خاص خود را دارند. اغلب الکترود های پیچیده  بیش از حد گرم می شوند ، قطعاً این چیزی نیست که شما بخواهید در چشم هایتان باشد. بنابراین، تیم استنفورد با پردازش داده ها راهی را برای دور زدن  این مسئله پیدا کرده است.

شبکیه مصنوعی در واقع حسگر دوربین است که بر روی قسمت پشتی داخلی چشم کاشته می شود ، که نور ورودی به چشم را جمع می کند و آن را به سیگنال های الکتریکی ترجمه می کند. این سیگنالها از طریق یک رشته الکترود به سلولهای عصبی منتقل می شوند که سپس داده ها را از طریق عصب بینایی به مغز منتقل می کنند ، جایی که می تواند آنچه را که می بیند پردازش کند.

حداقل ، اینگونه  باید کار کند – در حقیقت علم  فناوری هنوز کاملاً بی نقص نیست. با وجود صدها الکترود الکتریکی مقدار زیادی گرما ایجاد می شود که  بافت آن در قسمت پشت چشم سرخ می شود. بدیهی است ، این ایده آل نیست.

بنابراین تیم استنفورد تصمیم گرفت راهی برای کاهش این گرما پیدا کند. ساده ترین راه برای انجام این کار ، کم کردن میزان داده هایی است که در حال وارد شدن به آنجا هستند. در حالت ایده آل این امر می تواند بدون کاهش مقدار اطلاعات بصری استخراج شود.

که اطلاعات بصری باید دیجیتالی شوند و سپس فشرده شوند تا از طریق آن بتوانند با نورونهای پشت چشم در ارتباط باشند. در نسخه های قبلی این دو مرحله جداگانه بود ، اما اکنون محققان آنها را ترکیب کرده اند تا از داده های لازم برای ذخیره و انتقال استفاده کنند.

تیم استنفورد

شبکیه طبیعی از سلولهای  مختلفی ساخته شده است که به نور متفاوت واکنش نشان می دهند ، و محققان می توانند بگویند چه نوع سلولی یک سیگنال الکتریکی خاص را با شکل “موج” خود ایجاد کرده است. از آنجا که، تیم یاد گرفته است که می توانند انواع خاصی از سیگنال ها را نادیده بگیرند، اگر یک الکترود یک سیگنال را ثبت کند ، شبکیه مصنوعی متوجه میشود که این مهم است و آن را ذخیره و پردازش می کند. اما اگر چندین الکترود همان سیگنال را ثبت کنند ، آن را به عنوان سر و صدا در نظر گرفته و می توان آن را نادیده بگیرد.

با استفاده از این فرآیند ، شبکیه مصنوعی بدون تأثیر در میزان اطلاعات بصری که از آن عبور می کند و بسیار کارآمدتر عمل می کند.

در حال حاضر ، این شبکیه های مصنوعی فقط از چند صد الکترود استفاده می کنند ، اما یک شبکیه دیجیتال با وضوح بالا به ده ها هزار الکترود  نیاز داشت. در این حالت گرما  مهمترین مشکل خواهد بود ، بنابراین محققان می گویند که این یک گام مهم برای رسیدن به  هدف مورد نظر است.

این تحقیق در ژورنال IEEE Transactions on Circuits Biomedical Circuits and Systems منتشر شده است.

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

تارا صفری