انرژی علوم پایه

الکتریسیته ی ساکن می تواند انرژی مورد نیاز دنیا را تامین کند

نوشته شده توسط تارا صفری

دانشمندان دریافتند که با استفاده از الکتریسیته ی ساکن، می توان بیشترین انرژی روزانه را تامین کرد. در حالی که ژونگ لین ونگ ابزاری پلاستیکی در دست دارد، بیان می کند که این ابزار پلاستیکی نمی تواند بحران کمبود انرژی را برطرف سازد. همانطور که این ابزار پلاستیکی را در دستان خود تکان می داد، چیزی مانند توپ به راحتی داخل آن حرکت می کرد. لین با صدایی آرام گفت: اگر انرژی تمام شود، همه چیز از بین می رود. این ابزار پلاستیکی اندازه ای مانند یک گریپفورت داشت اما به اندازه ی آن صاف و شفاف نبود.
آقای ونگ در دست دیگر خود، یک مدار الکتریکی که در وسط آن یک چراغ ال ای دی بود، داشت. یک سیم پلاستیکی به چراغ و آن شی پلاستیکی وصل شده بود. او هر چقدر بیشتر آن شی را تکان می داد، چراغ بیشتر و سریعتر روشن و خاموش می شد.
ما در یک زیرزمین بدون پنجره در پردیس آتلانتا جورجیا تِک قرار داریم. سه نفر از محققان که چهره ای جدید دارند، در کنار روپوش های سفید رنگ آزمایشگاهی ایستاده اند و در حالی که لبخند می زنند آقای ژونگ را تماشا می کنند و عده ای دیگر پارچه های قرمز و زرد رنگ در دستانشان نگه داشته اند.

در محیط زیست ما، همه چیز در حال حرکت است، همه چیز در حال تغییر است.” وی در ادامه می گوید: “انرژی های فراوانی وجود دارد که ما مقادیر زیادی از آن را هدر می دهیم.” او می خواهد اقدام مفیدی در این باره انجام دهد. برای یک دهه و نیم گذشته، وانگ، که مهندس برق و فناوری نانو است، به دنبال راه هایی برای پیشبرد انرژی از حرکات عادی و روزمره ی زندگی است.

وانگ

منابع انرژی، فراوان، تجدید پذیر و پایدار هستند. زمان بندی آقای ژونگ نمی تواند بهتر از این باشد. مشکل انرژی بسیار بزرگ است: ما به دوزهای زیادی از برق نیاز داریم تا شهرها را روشن نگه داریم و بتوانیم از اتومبیل هایمان استفاده کنیم. در مقابل به برق در دوزهای اندک، اما به تعداد زیاد برای شارژ باتری تلفن ها، ردیاب های بدنسازی و تبلت ها نیاز داریم. همه ی این موارد، هزینه بر هستند. سال گذشته در ایالات متحده، حدود دو سوم از کل تقاضای انرژی، نیاز به سوختن سوخت های فسیلی مانند زغال سنگ و گاز طبیعی داشت، فرآیندی که دی اکسید کربن و سایر گازهای گلخانه ای را در جو آزاد می کند و موجب تغییر شرایط آب و هوایی می شوند.
منابع انرژی تجدید پذیر از جمله خورشید، باد و آب، 17 درصد یا بیشتر از آن، انرژی را تأمین می کند. اما استفاده از نیروهای طبیعت، مستلزم چالش هایی است که بسیار زیاد است و در حال حاضر حل نشده است. حتی چراغ های دوچرخه و دستگاه هایی که انرزی مکانیکی را به الکتریسیته تبدیل می کنند، نیاز به OOMPH زیادی برای کار دارند.
در عوض، وانگ در حال انجام تلاش های بسیاری، برای تولید برق با ابزارهای کوچک است. طبق نظر او می توان با قدم زدن، قطرات باران که به یک ماشین برخورد می کنند، فشار دادن کلیدهای روی صفحه کلید، ارتعاشات کوچک لباس هایی که در طول روز پوشیده می شود، برق تولید کرد. این حرکات معمولی، می توانند دستگاه های ما را شارژ کرده و خانه های ما را روشن کنند.
آن کره ی پلاستیکی که در دست وانگ قرار دارد، نوعی مولد است که از مواد ارزان قیمت و در دسترس، برای تولید جریان برق استفاده می کند. این مفهوم، بسیار ساده است، اما این نوع سادگی، علم مهندسی است که با این وجود مستلزم چندین دهه تحقیق و آزمایش و خطا است. وانگ می گوید: چنین ژنراتوری می تواند این صفحه کلید را روشن سازد یا به یک نیروگاه کوچک تبدیل شود.
ایده ی وانگ در رابطه با این مفهوم، جدید است و در حال حاضر محققان فقط شروع به کشف و فهم آن کرده اند، اما به تعبیری دیگر، بسیار قدیمی است. او از آنچه به عنوان اثر تری الكتریسیته نامیده می شود، استفاده می كند. شما از قبل اطلاعاتی درباره ی نیروگاه برق دارید، اگر نه، حداقل تا به حال یک بار اسم آن را شنیده اید. تری الكتریسیته، توضیحی است برای این که چرا لباس ها بعد از ریختن داخل خشک کن به هم می چسبند، یا چرا در زمستان شوک های غیر منتظره از طریق لباس هایمان که پشمی اند اتفاق می افتد.
نام رایج تر تری الکتریسیته، انرژی الکتریسیته ی ساکن است.

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

تارا صفری