دسته‌بندی نشده

رئیس تنوع زیستی سازمان ملل: توقف رژیم های غذایی = طبیعت بیشتر وحفظ آن

نوشته شده توسط تارا صفری

سال آینده، زمان بحرانی در نابودی طبیعت، توسط بشر خواهد بود. تاکنون، تلاش هایی که در این زمینه صورت گرفته به طرز تاسف باری با شکست رو به رو شده است. طبق گزارش سازمان ملل که در ماه مه منتشر شد، مشخص شد که فعالیت های بشر یک میلیون گونه از حیوانات و گیاهان را در معرض خطر قرار داده است. جانوران و گیاهان طبیعی در معرض خطر جدی هستند زیرا دولت ها نتوانستند 20 درصد از تنوع زیستی را که 9 سال پیش در ژاپن توافق کردند را نجات دهند، از جمله ی این موارد می توان به 17 درصد از اراضی که قرار بود به عنوان مناطق حفاظت شده تا سال 2020 شناخته شوند، به کمتر از 10 درصد رسید.
طبق گزارش سازمان بین المللی، سیاست های علمی سازمان ملل متحد در مورد تنوع زیستی و خدمات اکوسیستم (IPBES)، بیش از چهار پنجم از اهداف مدنظر از بین خواهند رفت. در برخی از کشورها حتی برنامه ای برای این موارد در نظر گرفته نشده است.
این در حالی است که کریستیانا پاسیا پالمر، رئیس تنوع زیستی سازمان ملل، مجبور به ایجاد توافق نامه ای خواهد شد که پس از سال 2020 در اجلاس فوریه، در چین، برای جلوگیری از وقوع چنین اتفاقاتی، صورت خواهد گرفت. دبیر اجرایی دبیرخانه کنوانسیون تنوع زیستی و وزیر پیشین رومانی، به دانشمندان جدید در مورد امیدهای خود و آنچه باید انجام شود، گفت.

سال آینده برای رسیدگی به بحران تنوع زیستی چقدر مهم است؟
این یک سال بحرانی، برای کره زمین است که به غیر از مسائل مربوط به تنوع زیستی موارد دیگری را نیز شامل می شود. ما از بسیاری جهات با یک وضعیت اضطراری سیاره ای روبرو هستیم. وقتی در مورد تنوع زیستی صحبت می کنیم، در مورد زیرساخت هایی که زندگی را در این میان پشتیبانی می کند نیز صحبت می کنیم، به عنوان مثال، پارچه، پارچه ای که پایه و اساس اقتصاد ما است و برای معیشت ما وبرای رفاه ما و جامعه ای که در آن زندگی می کنیم مهم است.

اکثر دولت ها در حال دستیابی به اهداف 2020 تا حدودی پیشرفت کرده اند و بعضی دیگر همچنان در همان نقطه ی اول هستند. آیا این نشان می دهد که آن ها به اندازه کافی تلاش نمی کنند؟
خب، درسته این یکی از آموخته های این 10 سال گذشته است. ما در زمینه ی مناطق حفاظت شده پیشرفت می کنیم و این به عنوان هدف یازدهم  شناخته شده است. اما اهداف دیگری نیز وجود دارد که کمی دشوارتر هستند و بسیاری از آن ها علل اصلی از بین رفتن تنوع زیستی را بررسی می کنند و مدل های اقتصادی را نیز در بر می گیرد.

چگونه آن را برطرف کنیم؟
شما می دانید دولت ها به تنهایی نمی توانند این مشکل را حل کنند. بخش خصوصی می تواند برای تغییر جهت بازار، سیگنال هایی را وارد بازار کند و مشتریانی را ایجاد کند تا از طریق انتخاب مصرفی خود، تقاضاهایی را به بازار عرضه کند و در مقابل تاثیر بدی بر طبیعت نداشته باشند.

فکر می کنید برای رونق بخشیدن به طبیعت، برای غذا و کشاورزی نیاز به چه عواملی داریم؟
من فکر می کنم بخشی از راه حل ها از طریق رژیم غذایی بوجود می آیند. می دانید که قابلیت ردیابی چیزی را که ما مصرف می کنیم می تواند نتایج خوبی به همراه داشته باشد. به عنوان مثال، از طریق ردیابی اینکه گوشت مصرفی ما از کجا تهیه می شود و یا تولید و تهیه می شود. از طریق فن آوریblockchain ، شما این توانایی را دارید که در واقع ،منشا اصلی عناصر مختلفی را پیدا کنید و ببینید دقیقا از کجا تهیه می شوند.

آیا تعداد بیشتری از افراد مجبورند به سمت گیاهخواری بروند؟
خب، من نمی دانم که در رابطه با آقای پل مک کارتی تا ب حال چیزی شنیده اید یا خیر؟ او روشی را ابداع کرد که طی آن دوشنبه های بدون گوشت بنیان گذاری شد. این یک واقعیت شناخته شده است، که کشاورزی و به ویژه مصرف گوشت، باعث تغییر برخی از زیستگاه ها می شود و در مقابل تأثیراتی در تغییرات آب و هوایی خواهد داشت.

چرا تنوع زیستی هنوز تاثیرات ضعیفی در تغییرات اقلیمی دارند؟
تأثیر تغییرات آب و هوایی قابل مشاهده و ملموس است. افراد می توانند تاثیرات آن را در هر سال مشاهده کنند.

در الگوهای آب و هوایی تغییراتی ایجاد شده است در مقابل نیز، از دست دادن تنوع زیستی یک قاتل خاموش محسوب شده است. ممکن است ما آنطور که بیان می شود، تغییرات آب و هوایی را حس نکنیم. این تغییرات، زمانی برای ما ملموس خواهد بود که به صورت ناگهانی و با شدت فراوان رخ دهند.

اخیراً بیش از هزار دانشمند در ژورنال Science نوشتند که متوقف شدن عملیات مربوط به تنوع زیستی در ایالات متحده، به میزان چشمگیری صورت گرفته است. آیا به طور کلی، دولت ها هزینه کافی در این راستا را دارند؟
به طور کلی ما بودجه ی فراوانی داریم و فکر نمی کنم که پول مشکل اصلی باشد، بلکه مشکل اصلی نحوه ی دسترسی و بکارگیری بودجه است. ما پول های عظیمی را در عملیات های فراوانی خرج می کنیم.  به عنوان مثال، هزینه های بسیاری در صنعت سوخت های فسیلی یا حتی در کشاورزی استفاده می شوند و در مقابل ضررهای بسیاری به طبیعت وارد می شود. همه ی  این ها می توانند به گونه ای بکار برده شوند که دوباره بازیافت شوند.
 

از  اجلاس تنوع زیستی 2020 چه چیزی را می توان انتظار داشت؟
من  فکر می کنم بیشترین چیزی که باید در این راستا انتظار داشت این است که، در راستای مناطق حفاظت شده، اقدامات بیشتری صورت گیرد. اما توجه ی تنها، به مناطق حفاظت شده کافی نیست. از بین رفتن تنوع زیستی، اساساً ریشه در مسائل اقتصادی و مشکلات موجود در سیگنال بازار دارد.

چقدر نگران مخالفت های ژئوپلیتیکی، ملی گرایی و حمایت گرایی هستید؟
من دوست دارم بیشتر به جوانب عقلی اعتقاد داشته باشم و همه ی ما می دانیم که، حفاظت از حیات در زمین، فراتر از هر نوع سیاستی است. من از شهروندان و جوانان فعال در این زمینه، انگیزه ی بسیاری گرفته ام. با توجه به اهداف والایی که در نظر داریم، فکر می کنم که توجه ی کافی به این مسائل معطوف نشده است.

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

تارا صفری