انرژی علوم پایه

افزایش هزینه ها در نقطه ی C هاینکلی، پایان به آرمان های هسته ای انگلیس

نوشته شده توسط تارا صفری

نزدیک به دو سال  است که از زمان پخت و پز بوقلمون های کریسمس با برق نیروگاه هسته ای نقطه ی C هاینکلی می گذرد. امروزEDF Energy ، شرکتی که در حال ساختن کارخانه ی وسیع 3.2 گیگاواتی در سامرست انگلستان است، تصدیق می کند که حتی آخرین برنامه ی تأمین نیروی بیشتر، تا سال 2025 ، خطر از دست رفتن آن را کاهش می دهد.

شرایط چالش برانگیز زمین به این معناست که هزینه ها می تواند بیشتر از 2.9 میلیارد پوند باشد و حتی کل این صورتحساب به 22.9 میلیارد پوند برسد. این مسئله ممکن است تنها به نفع سهامداران EDF باشد، با توجه به اینکه بحث برانگیز یارانه برای کارخانه، موجب می شود مصرف کنندگان با افزایش هزینه ها رو به رو نشوند.

EDF Energy

اما اهمیت بالقوه این امر بسیار بیشتر است – این امر می تواند ابرهایی از امید بریتانیا را برای موج جدید نیروگاه های هسته ای در بر گیرد. وزیران خواستار دستیابی به اهداف کربن و تأمین نیروی برق مداوم بیشتری هستند و در مقابل، انرژی هسته ای بیشتری را در کنار ترکیب انرژی های تجدیدپذیر می خواهند.

دو شركت ژاپنی قبلاً از برنامه های ساخت نیروگاه های هسته ای جدید در انگلیس، صرف نظر كردند و طرح های EDF Energy را به عنوان دومین مورد در Sizewell و Suffolk ترك كردند.

بر خلاف آن، مدل “اصول ارزیابی منظم” (RAB) که جز طرح های آینده است، باعث می شود که مصرف کنندگان، قبض های انرژی را از طریق قبوض مختلف پرداخت کنند و این در حالی است که ایستگاه های برق در حال ساخت هستند.

جاناتان مارشال در بخش خصوصی واحد انرژی و آب و هوا می گوید، مهمترین بخش معامله با RAB  این بود که ریسک ساخت و ساز بیشتر بر روی مصرف کنندگان قرار می گیرد و این امر موجب می شود  تا بتوانیم بودجه ی کمتری برای این طرح نیاز داشته باشیم و در نتیجه برق ارزان تری را تولید کنیم. اما هرچه تأخیر در اجرای چنین طرح هایی وجود داشته باشد، به این نگرانی ها افزوده خواهد شد که مصرف کنندگان در انتخاب صورتحساب فزآینده دچار تردید خواهند شد.

“گروه های مصرف کننده و سایر گروه های مخالف چنین طرحی، به تأخیرهای هاینکلی به عنوان شاهدی اشاره می کنند که در آن پرداخت کنندگان، بیشتر تمایل دارند پایگاه های اینترنتی جدیدی داشته باشند. اما هرچه تأخیر بیش از حد وجود داشته باشد، بر نگرانی ها افزوده می شود.

آموختن دروس از هاینکلی به این معنی است که هزینه های گزاف ممکن است با طرح نیروگاه دوم اتفاق نیفتد و ممکن است مهم هم نباشد. پیتر آتِرتون در شرکت تحقیقات بازار کورنوال می گوید: “مسئله ی هسته ای، اقتصادی نیست.” او می گوید اگرچه انرژی هسته ای بسیار گران است، اما در حال حاضر تنها راه انگلیس برای دستیابی به قدرت مداوم در یک سیستم کربنی صفر است. او می گوید: “با کمی گران تر شدن یا کمی ارزان تر شدن، تغییری حاصل نمی شود.

EDF Energy

دولت هیچ اظهار نظری در مورد افزایش بودجه یا آنچه که به عنوان مدل RAB شناخته شده، نداشته است. ناظران تصور می كنند كه، تعهد انگلستان به انرژی هسته ای جدید، از بین نخواهد رفت. وی گفت: “از دیدگاه دولت، عملیات کربن زدایی، سریع تر انجام می شود و در واقع بدون داشتن سهم قابل توجه ای از انرژی هسته ای، نمی تواند به آنجا برسد. “

گزینه های مختلف چیست؟ برخی از طرفداران انرژی هسته ای، فکر می کنند راکتورهای مدولار کوچک نیز، می توانند این کار را انجام دهند. اما این فناوری برای بهره وری تجاری، هنوز به سال ها زمان نیاز دارد و تجزیه و تحلیل ها نشان می دهند که، آن ها حتی می توانند از هزینه های بزرگ معمولی، گران تر باشند.

مشاوران زیرساخت دولت می گویند، فقط یک نیروگاه هسته ای واحد، باید پس از هاینکلی ساخته شود، زیرا تجدیدپذیرها گزینه ی کم خطرتری هستند. آرتِرتون یک تجدید پذیر است و امروزه هنوز هم باتری ها در مقیاس بزرگ تر، می توانند نقشی را که انرژی هسته ای در سیستم انرژی ایفا می کند، با همان قیمت پر کنند.

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

تارا صفری