پزشکی علوم پایه

ارتباط میان چاقی در نوجوانان و آسیب مغزی با MRI

ارتباط میان چاقی در نوجوانان و آسیب مغزی با MRI
نوشته شده توسط shiva salimian

یک مطالعه جدید و جالب توجه در نشست سالانه انجمن رادیولوژی آمریکای شمالی ارائه شد این مطالعه ادعا می کند که آسیب مغزی ماده سفید در نوجوانان چاق را شناسایی کرده است. محققان آسیب های مغزی یکسانی را در افراد غیر چاق مشاهده نکردند و نشان می دهند که تفاوتهای ساختاری با نشانگرهای متابولیکی ارتباط دارد و در این صورت چاقی را عامل موثری می دانند.

اشتراک گذاری

یک مطالعه جدید و جالب توجه در نشست سالانه انجمن رادیولوژی آمریکای شمالی ارائه شد این مطالعه ادعا می کند که آسیب مغزی ماده سفید در نوجوانان چاق را شناسایی کرده است. محققان آسیب های مغزی یکسانی را در افراد غیر چاق مشاهده نکردند و نشان می دهند که تفاوتهای ساختاری با نشانگرهای متابولیکی ارتباط دارد و در این صورت چاقی را عامل موثری می دانند.

این مطالعه جدید از مغزهای 120 فرد نوجوان تصویربرداری کرده است که نیمی از آنها با عنوان چاق طبقه بندی شده اند. محققان با استفاده از تکنیک MRI و تصویر برداری از تانسور انتشار (DTI)، معیاری را به نام نا همسانگردی کسری FA محاسبه کردند که یک معیار مؤثر برای اتصال ماده سفید مغز را نشان میدهد. هرچه مقدار FA  پایین تر باشد، احتمال آسیب دیدن ماده سفید مغز وجود دارد.

در مقایسه با گروه کنترل سالم محققان مقادیر کم FA  را درچندین ناحیه مغز افراد چاق مشاهده کردند. مقادیر کم FA در این مناطق وجود داشت corpus callosum، منطقه ای که سمت چپ و راست مغز را به هم متصل می کند و orbitofrontal gyrus میانی که به منطقه مربوط به اشتها، کنترل عاطفی و رفتار پاداشی مرتبط است.

تغییرات مغزی در نوجوانان چاق مربوط به مناطق مهمی هستند که مسئول کنترل اشتها، احساسات و عملکردهای شناختی اند.

Pamela Bertolazzi، نویسنده مطالعات جدید دانشگاه سائوپائولو در برزیل

محققان در تلاش برای تأیید ارتباط بین تغییرات مغزی و چاقی، نمونه خون را از همه افراد گرفتند. چندین نشانگر التهابی مرتبط با چاقی می تواند با تغییرات مغزی از جمله هورمون مربوط به اشتها leptin، انسولین و پروتئین های خانواده (نکروز تومور TNF) ارتباط مستقیمی داشته باشد.

نقشه های ما بین تغییرات مغزی و هورمون هایی مانند leptin و انسولین رابطه مثبت نشان داد. “علاوه بر این، ما ارتباط مثبتی با نشانگرهای التهابی پیدا کردیم، که باعث می شود علاوه بر انسولین و مقاومت به leptin، به یک فرآیند عصبی التهابی نیز ایمان داشته باشیم.

Bertolazzi

نتیجه گیری و تشخیص علیت از این مطالعه با تصویر برداری اولیه دشوار است و حتی پس از آن تأیید آن نیز دشوارتر است. آیا این تغییرات مغزی قبل از چاقی است یا نتیجه ی چاقی است؟

تحقیقات جدیدی از دانشگاه کمبریج هم تفاوت های ساختاری مشخصی را در مغز کودکان چاق در مقایسه با یک گروه کنترل سالم مشاهده کرده است. محققان کمبریج محتاط هستند و از گفتگو در مورد آنچه در مرحله اول این تحقیقات، در مورد چاقی و آسیب های مغزی دارد، خودداری کردند.

یک مطالعه از دانشگاه Glasgow در اوایل سال جاری نشان داد که ممکن است رابطه مستقیمی بین رژیم های غذایی پر چرب و افسردگی وجود داشته باشد و به دنبال آن یک رابطه طولانی مدت بین چاقی و افسردگی. تحقیقات Glasgow روی آزمایشات حیوانات متمرکز شده است و چگونگی ورود چربی های رژیمی را به گردش خون، سفر به مغز، تجمع در یک منطقه خاص و در نهایت القاء علائم مانند افسردگی توضیح می دهد.

پیامد تحقیقات Glasgow این است که افسردگی باعث چاقی نمی شود اما در عوض، چاقی می تواند به طور مستقیم افسردگی ایجاد کند. با اضافه کردن این مطالعات جدیدتر و تصویر برداری از مغز و یک فرضیه معقول مشخص می شود که رژیم های غذایی پرچرب منجر به چاقی، می توانند صراحتاً مغز را به روشهایی تحت تأثیر قرار دهند که بر کنترل عاطفی و سلامت روان تأثیر بگذارد.

هنوز روزهای اولیه برای این نوع تحقیقات است و کارهای زیادی لازم است تا این مشاهدات مربوط به چاقی و تغییرات ساختاری مغز را فریاد بزنند. یکی از سؤال های بزرگ که Bertolazzi و تیم وی امیدوارند در مرحله بعدی تحقیقات خود به آنها پاسخ دهند این است که آیا این تغییرات مغزی مربوط به چاقی از طریق روش های کاهش وزن قابل برگشت است؟

این مطالعه جدید در نشست سالانه آینده انجمن رادیولوژی آمریکای شمالی ارائه خواهد شد.

مترجم: ساناز سلیمیان دستجردی

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

shiva salimian

افزودن دیدگاه