علوم پایه فضا

پرداختن ستاره شناسان به تشریح چگونگی و مکان کرم چاله های فضایی درکهکشان

نوشته شده توسط تارا صفری

کرم چاله ها جزء داستان های علمی تخیلی هستند – اما آیا آنها می توانند از نظر علمی واقعیت داشته باشند؟  پلی بین دو نقطه دور در فضا و زمان که تعریف کرم چاله هاست ، با مدلهای فیزیک فعلی متناسب است ، اگرچه هیچ مدرکی مبنی بر وجود آنها تاکنون پیدا نشده است. اما اخیرا ، محققان دانشگاه Buffalo  تشریح کرده اند که چگونه میتوان در کهکشان در جستجوی آنها باشیم.

 فیلم های بیشمار، نمایش های تلویزیونی متعدد، رمان ها و بازی های ویدئویی  همه به نوعی با کرم چاله ها درارتباط هستند. معمولاً آنها مانند تونلی به تصویر کشیده می شوند که فوراً دو نقطه  از مسافت های بزرگ را به هم متصل می کنند و این امکان را فراهم می کند تا راهی راحت برای عبور افراد از طریق کیهان فراهم شود. بعضی اوقات هم به مسافرت در زمان میروند ، و بعضی اوقات هم شخصیت ها از آنها برای عبور به سایر نقاط جهان استفاده می کنند.

در حالی که این کرم چاله ها به طور شگفت آور در دنیای واقعی قابل قبول هستند با نظریه عمومی نسبیت انیشتین هم سازگار هستند ، و می توان همان خصوصیات را برای همتایان  خود ارائه داد – یعنی سفر فضایی سریعتربا نور ، سفر با زمان .

البته فقط به دلیل این که وجود آنها از لحاظ فنی امکان پذیر است به این معنی نیست که آنها در واقع وجود دارند. تاکنون ، هیچ اخترشناسانی  هیچ نوع شواهدی از کرم چاله مشاهده نکرده است ، اما شاید دلیل این امر این باشد که ما نمی دانیم به دنبال چه چیزی باشیم. اکنون دانشمندان دانشگاه Buffalo ، دانشگاه Yangzhou و دانشگاه Case Western Reserve تشریح کرده اند که چگونه و کجا می توانیم این مدارک را پیدا کنیم.

این تیم پیشنهاد می کند که بهترین مکان برای شروع جستجو مرکز کهکشان راه شیری است. اینجاست که یک سیاه چاله فوق العاده به نام Sagittarius A* کمین می کند و نوع محیط گرانشی شدید را که یک کرم چاله نیاز دارد فراهم می کند. و اگر در آنجا کرم چاله وجود داشته باشد ، باید در ستارگان اطراف تاثیراتی را داشته باشد.

اگر دو ستاره در اطراف کرم چاله وجود داشته باشد ، ستاره در یک سمت  باید تأثیر گرانشی  ستاره ی طرف مقابل را احساس کند.” “جریان گرانشی نیز درون كرم چاله ای عبور خواهد كرد. بنابراین اگر مدار مورد انتظار یک ستاره را در اطراف Sagittarius A*  نقشه برداری کنید ، در صورت وجود کرم چاله با  ستاره طرف دیگر ، انحرافات را در آن مدار مشاهده می کنید.

Dejan Stojkovic  نویسنده این مطالعه

محققان، ستاره ای به نام S2 را که در مدار سیاهچاله است به عنوان بهترین گزینه تحقیق انتخاب می کنند. اگر در یک دوره طولانی به اندازه کافی روی این ستاره بررسی ها انجام شود ، آشفتگی در مسیر مورد انتظار این ستاره می تواند اولین مدرک از کرم چاله را ارائه دهد.

گفت میشود چند مسئله با این ایده وجود دارد. فناوری فعلی به احتمال زیاد به اندازه کافی قدرتمند نیست تا بتواند نوع اختلالات موجود در مدار S2 را تشخیص دهد و یک کرم چاله را کشف کند ، اما این تیم می گوید که تکنیک های پیشرفته می توانند این ترفند را انجام دهند.

مسئله مهم دیگر این است که حتی اگر در مدار S2 کمی عجیب و غریب یافت شود ، لزوماً به معنای یافتن یک کرم چاله نیست. توضیحات دیگری وجود دارد که باید مورد بررسی قرار گیرد.

اما حتی اگر شواهدی را کشف کنیم که کرم چاله ها وجود دارند ، ممکن است اصلا میانبر علمی نباشند. اگرچه از لحاظ فنی قابل عبور هستند ، اما احتمالاً به اندازه کافی پایدار نیستند تا اشیاء بزرگ از میان آنها عبور کنند.

حتی اگر یک کرم چاله قابل عبور باشد ، افراد و سفینه های فضایی به احتمال زیاد نمیتوانند از آن عبور کنند.” وی گفت: ” برای این که دریچه این کرم چاله را باز نگه دارید به یک منبع انرژی منفی نیاز دارید ، و ما نمی دانیم چگونه این کار را انجام دهیم. برای ایجاد یک کرم چاله بزرگ که پایدار باشد ، حتما به جادو نیاز میباشد.

Stojkovic

و سخت ترین مسئله که این تحقیقات را غیر ممکن کرده ، فاصله بین زمین و مرکز کهکشان است که بیش از 26000 سال نوری است و این یک راه بسیار طولانی برای رسیدن به اصطلاح “میانبر” میباشد.

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

تارا صفری