ایده های خوب زیست شناسی سبک زندگی محیط زیست

کمک حباب های هوای ساده به مقابله با زباله های پلاستیکی اقیانوس

نوشته شده توسط تارا صفری

همانطور که در منطقه وستردوک در آمستردام قدم می زنید، ممکن است با صحنه ی ناخوشایندی از ضایعاتی رو به رو شوید که در لبه ی کانال جمع شده اند. با وجود اینکه منظره ی خوبی نیست، اما در واقع یک فاکتور مفیدی است که توسط سد حبابی به مدت سه سال برای عدم حرکت زباله های پلاستیکی و ضایعات به سمت دریا بوده اند.

 تئوری به این شکل است که دیواره ی حباب های ساطع شده از یک لوله ی سوراخ شده (که هوای فشرده ای را در بستر کانال حمل می کند) می تواند ضایعات پلاستیکی را بدون ایجاد مانعی برای  قایق ها یا حیات وحش آبزیان به دام بیندازد. حباب ها، که به معنای واقعی کلمه فقط حباب هوا هستند، نه تنها مانع جریان زباله ها می شوند، بلکه می توانند وسایل غرق شده را به سطح آب برانند تا در قسمت لبه ی آب گرفتار شوند.
ادعا می شود که سد حباب حتی با افزایش سطح اکسیژن در آب نیز می تواند با رشد و تولید جلبک های مضر مبارزه کند.
لوله به صورت زاویه دار گذاشته می شود، بنابراین جریان رودخانه،  زباله ها را به یك طرف كانال می راند و در آن جا می توان آن ها را با یك سكوی شناور به دام انداخت، بازیافت کرد و در نهایت آن ها را دفع كرد.
امید است که این سد حبابی بتواند ذرات کوچک زباله ها را که قایق های جمع آوری زباله های آمستردام  نمی توانند جمع آوری کنند را نیز به دام بیندازد. این مسئله نباید کار بزرگی را که این قایق ها انجام می دهند، تضعیف کند چرا که هر ساله حدود 42 تن پلاستیک از کانال های شهر خارج می شود.

آزمایشی رسمی در رودخانه ی آی جی سل هلند، در واقع همان رودخانه ای که در شبکه ی کانال آمستردام جریان دارد، انجام شد. در طی آن، به طور متوسط حدود 86 درصد از زباله ها، پلاستیک ها و ضایعات جمع آوری شد و مانع از آن شد که به دریای شمال وارد شوند.

این طرح، برای تجزیه و تحلیل زباله های به دام افتاده برای نظارت بر میزان و نوع آلودگی زباله های پلاستیکی در آمستردام و اثربخشی آن موثر است.
این سد حبابی، استارت آپی است در هلند که با هیئت مدیره ی شهر و شهرداری آمستردام در طرح آزمایشی وستردوک که در یکی از محل های شبکه ی کانال آی جی سل نصب شده است، کار می کند. این مبتنی بر فنآوری مشابهی است که سد حبابی برای مهار نشت روغن و سر و صدا در نزدیکی اماکن و ساختمان ها، در زیر آب دیده شده است.

طبق گزارش مجمع جهانی اقتصاد، از سال 2016، 8 میلیون تن پلاستیک در اقیانوس های جهان ریخته می شود، به عبارت دیگر، مقداری معادل خالی کردن یک کامیون زباله یا پلاستیک در هر دقیقه می باشد. یک مقاله ی تحقیقاتی در سال 2015 منتشر شده در مجله ی ساینس، نشان داد که در سال 2010 بین 4.8 میلیون الی 12.7 میلیون تن زباله، در اقیانوس ها ریخته شده است. اگر بخش زیادی از این زباله ها از طریق رودخانه منتقل شوند، سدهای حبابی مانند این می توانند از نظر تئوری نقش مهمی در کاهش زباله های اقیانوسی داشته باشند.

زباله های پلاستیکی در اقیانوس بدون توجه به اندازه ی آن یک مشکل اساسی است. قطعات پلاستیکی بزرگتر،در  زندگی دریایی اختلال ایجاد می کند و باعث بروزبیماری ها و یا در برخی موارد منجر به مرگ شود. ممکن است قطعات کوچکتر خورده شوند و اگر پلاستیک ها در راه، آلودگی هایی را جذب کرده باشند، باعث بروز مشکلات خاصی خواهند شد.  قطعات پلاستیکی بزرگتر ممکن است باعث تشدید اشکال در قطعات کوچکتر شوند.

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

تارا صفری