علوم پایه فضا

نقش اساسی”سیارک توپ گلف”درایجاد حفره های سطحی اش

نوشته شده توسط تارا صفری

اخترشناسان شفاف ترین عکس های سیارک Pallas را گرفته اند ، صخره ای بزرگ که در آن سوی مریخ قرار دارد. تصاویر جدید، سطح این دنیای کوچک را به شدت حفره دار نشان می دهد ، تا جایی که به آن “سیارک توپ گلف” لقب داده اند.

با قطر 512 کیلومتر (318 مایل) ، Pallas سومین جسم بزرگ در کمربند سیارکی ، پشت Ceres و  Vestaمی باشد. یک مدار بسیار عجیب و غریب نیز دارد که آن را با زاویه 35 درجه نگه می دارد که در مقایسه با مسیر اکثر سیارک های کمربند نامتعادل می باشد.

اگرچه Pallas در ابتدا در سال 1802 کشف شد ، اما تا حدود زیادی ناشناخته است و درحال حاضرتحت مطالعه قرار گرفته است. محققان برای شناخت بیشتر ، آن را با استفاده از ابزار SPHERE در تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) در کشور شیلی مورد بررسی قرار داده اند. در طول دو پروژه که دو سال از هم فاصله داشت ، 11 تصویر از Pallas در زوایای مختلف گرفته شد که برای ایجاد یک بازسازی سه بعدی از شکل و سطح آن استفاده شد.

این تصاویر چندین ویژگی Pallas را نشان می دهند که قبلاً هرگز دیده نشده بود. یک نقطه درخشان در نیمکره جنوبی آن وجود دارد ، که ممکن است در اثر انباشت زیادی از نمک های بازتابنده باشد همانند آنچه که در Ceres دیده می شود.

اما قابل توجه ترین کشف که یکی از اهداف پروژه  بوده تعداد دقیق حفره هایی بود که Pallas با آن شناخته شده است. اخترشناسان 36 حفره بزرگتر از 30 کیلومتر (18.6 مایل) را مشاهده کردند که برای چنین جسم کوچکی چشمگیر است. آنها تخمین می زنند که حفره ها بیش از 10 درصد از سطح آن را می پوشاند و آن را به سنگین ترین جسم در کمربند سیارکی تبدیل کرده است. دلیل لقب توپ گلف از تصاویر کاملاً مشخص است.

برای تعیین چگونگی شکل گیری سطح حفره ای  Pallas، تیم شبیه سازی ، کمربند سیارکی را با تمرکز روی Pallas ، Ceres و Vesta و نحوه تعامل آنها باهم اجرا کردند. آنها دریافتند که مدار عجیب و غریب Pallas قادر به توضیح این مساله می باشد.

Pallas به طور دوره ای مسیربازگشت خود در کمربند سیارکی را در زاویه ای کاهش می دهد و احتمال برخورد با اجسام دیگر را افزایش می دهد. و هنگامی که این اتفاق بیفتد ، آسیب آن برخورد چهار برابر محکم تر از زمانی خواهد بود که جسمی در اندازه ای مشابه به سایر اشیاء آسیب می رساند.

مدار Pallas علت ضربات شدید آن می باشد.” وی افزود:”Pallas دو یا سه برابر برخوردهای بیشتری را از Ceres یا Vesta تجربه می کند ، و مدار کج آن یک توضیح ساده برای سطح بسیار عجیب و غریب آن است که در هیچ یک از دو سیارک دیگر نمی بینیم.

Michaël Marsset ، نویسنده اصلی این تحقیق

یکی دیگر از ویژگیهایی که تیم تحقیق برای اولین بار متوجه آن شد ، یک حفره برخورد غول پیکر در استوای Pallas می باشد که حدود 400 کیلومتر پهنا دارد. شبیه سازی ها نشان می دهد که این امر می تواند در اثر برخورد با یک جسم بین 20 تا 40 کیلومتر (12.4 و 24.9 مایل) پهنا ایجاد شود و قطعاتی که کنده شده اند به فضا پرتاب شده اند. جالب است که ، این دنباله ای از قطعاتی  که در اطراف Pallas در مدار، آن را دنبال می کنند توجیه می کند.

این تحقیق در ژورنال Nature Astronomy چاپ شده است.

اشتراک گذاری

درباره نویسنده

تارا صفری